Ona:  "Dziękuję za każde, piękne słowo - zarówno to pisane jak i to, które wypowiadasz za każdym razem do mnie..

Kocham Cię..  i wierzę, że przetrwamy "każdą burzę"... "

słowa nadal aktualne, chociaż napisane 13.08.2012 r.

Po ciężkim ponurym okresie czas na wiosnę, czas na Nas, czas na miłość!

To nasza druga wiosna!

I zarazem pierwsza.. narzeczeńska! ;)

to będzie czas pięknie wiosenny, słoneczny.. cudowny i ten ze światełkami w oczach! :)

Oddech weź, już najgorsze jest za Tobą
w końcu gdzieś, będzie lepiej, daję słowo 
nie bój się, uwierz w siebie, masz już wszystko 
poczuj więc , że przed Tobą (przed NAMI!!!!!!) cała przyszłość 

(...)

Biegnij tam, zostaw wszystkie dawne troski
życie trwa, sam już z resztą mówisz o tym
cały świat, już nie musisz o nic prosić
to Twój czas 
najważniejsza jest ta miłość, którą masz

:))))

Kocham Cię!

Twa dawna, uśmiechnięta, wiosenna M.

(wiosenna Narzeczona!)

P.S tęskniłam za uśmiechniętym poczciwym Kłapouchym!

On:

Wisława Szymborska

Miłość szczęśliwa

---

Miłość szczęśliwa. Czy to jest normalne, 
czy to poważne, czy to pożyteczne - 
co świat ma z dwojga ludzi, 
którzy nie widzą świata? 

Wywyższeni ku sobie bez żadnej zasługi, 
pierwsi lepsi z miliona, ale przekonani, 
że tak stać się musiało - w nagrodę za co? za nic; 
światło pada znikąd - 
dlaczego właśnie na tych, a nie innych? 
Czy to obraża sprawiedliwość? tak. 
Czy narusza troskliwie piętrzone zasady. 
strąca ze szczytu morał? Narusza i strąca. 

Spójrzcie na tych szczęśliwych: 
gdyby się chociaż maskowali trochę, 
udawali zgnębienie krzepiąc nim przyjaciół! 
Słuchajcie, jak się śmieją - obraźliwie. 
Jakim jeżykiem mówią - zrozumiałym na pozór. 
A te ich ceremonie, ceregiele, 
wymyślne obowiązki względem siebie - 
wygląda to na zmowę za plecami ludzkości! 

Trudno nawet przewidzieć, do czego by doszło, 
gdyby ich przykład dał się naśladować. 
Na co liczyć, by mogły religie, poezje, 
o czym by pamiętali, czego zaniechano, 
kto by chciał zostać w kręgu. 

Miłość szczęśliwa. Czy to jest konieczne? 
Takt i rozsądek każą milczeć o niej 
jak o skandalu z wysokich sfer Życia. 
Wspaniałe dziatki rodzą się bez jej pomocy. 
Przenigdy nie zdołałyby zaludnić ziemi, 
zdarza się przecież rzadko. 

Niech ludzie nie znający miłości szczęśliwej 
twierdzą, że nigdzie nie ma miłości szczęśliwej. 
Z tą wiarą lżej im będzie i żyć, i umierać.

Od czasu gdy czytaliśmy ten wiersz nic się nie zmieniło...no z wyjątkiem
tego, że kocham Cię jeszcze mocniej i jesteś mi bliższa. Czasem gdy 
kogoś tak blisko...w sam środek serca wpuścimy pewne decyzje, myśli
są zbyt przesiąknięte emocjami...bardzo gorącymi...a wtedy ciężko zapanować
nad tymi myślami, motylami w brzuchu czy dreszczami, które tak się nasilają
...ale to dlatego, że przed Tobą nikt tam- w samym środku mojego serca nie był...bywają chwile,
sytuacje, że muszę nauczyć się dopiero odpowiednio Cię w nim ugościć...

Twój kochający M.

"Dziękuję, że wybrałaś na Swój Dom właśnie TO serce..."

Ona: "A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść? – spytał Krzyś, ściskając Misiową łapkę. – Co wtedy?

– Nic wielkiego. – zapewnił go Puchatek. – Posiedzę tu sobie i na Ciebie poczekam.

Kiedy się kogoś kocha, to ten drugi ktoś nigdy nie znika."

Ona: Jak dwóm obcym osobom udaje się spotkać? Pewien wenezuelski poeta napisał: "Ziemia drgnęła, by nas do siebie zbliżyć. Zakręciła sama i w nas, aż sprawiła że obydwoje znaleźliśmy się w tym śnie..."

Tak wiele musi się stać, żeby dwie osoby się spotkały..

Jesteś lekiem na całe zło..

Kocham Cię M. ;*


P.S 
W każdym z Nas czasami jest poczciwy, mlancholijny Kłapouchy... 

"Kłapouchy stał sobie samotnie w zaroślach ostu na skraju Lasu, z łbem zwieszonym ku ziemi, i rozmyślał o sprawach tego świata.."

Ona: "(...) spędziłam wczorajszy wieczór i noc, myśląc o Tobie i o godzinach, które spędziliśmy razem i które są dla mnie tak cudownym wspomnieniem. Nadal widzę Twoje dobre i czułe oczy, Twój uroczy uśmiech, i myślę jedynie o chwili, kiedy znowu odnajdę całą słodycz Twojej obecności.."

Ona:

Przepraszam. 

Przepraszam za tchórzostwo. 

Nie powinnam była tak łatwo ulec własnym lękom. 

Zapewne wyrządziłam Ci krzywdę. Bo jeśli czułeś, a może nadal czujesz, to, co jest istotą moich uczuć względem Ciebie, to musiała zaboleć cię moja reakcja. 

Nieprzemyślany do końca krok uczyniony cokolwiek odruchowo - uruchomiony mechanizm ucieczki przed własną reminiscencją dawno minionych, choć jak widać niezabliźnionych jeszcze do dzisiaj, przeżyć... 

Kiedyś.. decydując się na znajomość z Tobą nie sądziłam, że zaangażuję się w nią tak absolutnie i bezwarunkowo. Że narodzi się we mnie coś znacznie silniejszego, niż oczekiwałam po tym związku. Że stanie się to, czego się bałam...   

Dałeś mi odczuć tyle ciepła i tyle zrozumienia, ile nie dał mi w życiu nikt. 

Bo nikt, kogo los postawił na mojej drodze, nie umiał mnie pojąć, nie potrafił mnie zrozumieć. Każdy chciał mnie zmieniać, dostosowywać do subiektywnie postrzeganej przez siebie utrwalonej formuły zachowań i posunięć. 

Ty jeden nie próbowałeś. 

Chciałeś mnie taką, jaką jestem, z całą moją złożonością, nieprzewidywalnością; trudną i krytyczną. Z wszystkimi moimi wadami. 

Ja potrzebowałam i w dalszym ciągu mocno potrzebuję ciepła drugiego człowieka... Twoich czułych słów..

Przez lata wypalało się ono w moim wnętrzu, bo nikt nie pomagał mi go w sobie podtrzymywać.

Zdołałeś zapalić ten ogień na nowo. 

Tobie wierzę i Tobie tylko ufam.
Kocham Cię.

"Świat łez jest taki tajemniczy..."
 
                                                         Klucz do szczęścia...to nie wiedza o świecie...choć jeśli światem Twym jest jedna osoba? Nie muszę znać wszystkich prawd, odpowiedzi na każde pytanie. Pragnę Cię zawsze rozumieć, czytać Twe uczucia...uczynić rzeczy małe jak zabawny gest i te duże...które namalują uśmiech na Twej buzi. Kocham Cię całym sobą i choć sam nie jestem doskonały to chcę Ci to udowadniać, jak silnym uczuciem Cię darzę...całym swoim sercem jakie mi dano... Byś była pewna, że uczynię dla Ciebie wszystko...że jest ktoś kto Cię tak mocno kocha...

"Jeśli jest noc, musi być dzień, jeśli łza – uśmiech."

                                                                           J. Twardowski